En toen werd ik bij de scan er weer eens uitgehaald. Ik heb het eerder meegemaakt. De scan bleef piepen; ik had inmiddels schoenen, sieraden, sjaal en vest uitgedaan. De handbagage tas, ipad en iphone ging met de lopende band verder. Ik moest van de douanier blijven staan en mocht geen stap verzetten. Hij hield mij goed in de gaten en zei niets. Ik vroeg iets over mijn handbagage, maar hij hield zich van de domme. Ik verwachtte wel dat ze mij zouden fouilleren, maar blijkbaar was er geen vrouwelijke beambte beschikbaar. Eindelijk hadden ze iemand opgetrommeld. De douanebeambte deed nieuwe handschoenen aan en ik werd grondig gefouilleerd. Daarna werden de handschoenen met een strip afgeveegd en in een machine gedaan: No Alarm was de mededeling. Dus ik mocht door. Lastig als regelmatig de scan aangeeft dat je misschien iets met je meedraagt.
De vlucht naar Amsterdam ging redelijk. Er was veel turbulentie. Op dinsdag 5 juni landden we om negen uur in Amsterdam. Met een lekkere Starbucks koffie namen we de Fyra naar Breda.



















