Het was erg rustig op de weg in Las Vegas vanmorgen. Zo druk het gisteravond was, zo stil was het vanmorgen. Wij gaan nu op weg naar Death Valley, de hitte tegemoet. Las Vegas was al erg heet, maar de hitte van Death Valley zouden we pas in de loop van de middag merken.
Een paar kilometer ten westen van Las Vegas bevindt zich een geologische kenmerk van Red Rock Canyon: de Keystone Thrust Fault (overschuiving). Een overschuiving is een breuk met een lage hellingshoek in de aardkorst waarbij een rots horizontaal over een andere plaat verschoven werd. Dit is duidelijk te zien aan het scherpe contrast tussen het grijze kalkgesteente en het rode zandgesteente.
Death Valley National Park is slechts een paar miljoen jaar oud. Hoewel het zich een paar honderd kilometer van de oceaan bevindt, is het een van de droogste gebieden ter wereld. Dit komt omdat er zich vijf bergketens tussen Death Valley en de oceaan bevinden, waardoor de vochtige winden vanaf de oceaan het gebied nauwelijks kunnen bereiken. Het is een van de heetste gebieden in de Verenigde Staten. Het was vandaag dan ook boven de 40°C.
Ondanks deze barre omstandigheden zijn er toch 900 soorten planten en komen er 400 vogelsoorten en 100 andere diersoorten voor.
Wij kwamen aan de oostzijde van het park binnen en zijn gaan kijken bij een van de meest spectaculaire uitkijkpunten van heel Death Valley: Dante's View. Dit punt ligt 1524 meter boven de zeespiegel en je keek naar het laagste punt 86 meter onder het zeeniveau. Het is hier gemiddeld 20°C minder warm dan in de vallei.
De weg 20 Mule Team Canyon loopt door een gebied met kleurrijke rotsen, badlands en desolate heuvels, die zijn gevormd tijdens het droogvallen van een oud meer. Tussen 1882 en 1890 reden hier 20 teams met door muilezels voortgetrokken karren die borax vanuit de mijnen vervoerden.
Bij het uitkijkpunt Zabriskie Point hadden we een adembenemend mooi uitzicht op een bijna onaards woestijnlandschap, badlands genaamd. Verrassend genoeg is dit landschap vooral gevormd door water! Het regent niet vaak in Death Valley, maar de weinige buien die er zijn, zijn vaak bijzonder heftig. Het water kan niet wegzakken in de bodem, en daardoor moet er in korte tijd heel veel water worden afgevoerd, waardoor diepe geulen ontstaan in het zachte gesteente. De badlands zijn dus het resultaat van extreme watererosie.
Devil's Golf Course is een uitgestrekte vlakte zonder plantengroei. De oppervlakte is scherp en erg ongelijk, vol met holtes en zoutpilaren die soms wel 30 centimeter hoog zijn. Het mengsel van aarde en zout werd gevormd door wind en regen.
De 9 mijl lange eenrichtingweg Artist's Drive is een smalle weg met erg scherpe bochten en veel hoogteverschillen. Soms reden we in de 'Dip'. We zagen rotsen in allerlei kleuren (roze, groen, paars, bruin, zwart), bewijsstukken van de meest heftige vulkanische activiteiten die in Death Valley hebben plaatsgehad. De meest fotogenieke plek is Artist's Palette, het is hier vooral schitterend tijdens zonsondergang. Tijdens het laatste gedeelte van de rit ging de weg vooral omhoog, en werden we beloond met een prachtig uitzicht over de zoutvlakte in het westen.
Na aankomst bij Furnace Creek, ons hotel voor deze nacht, hebben we meteen een duik genomen in het zwembad. Het water komt uit een ondergrondse bron en was zeer verfrissend. Een oase in de woestijn.
