19 mei

Have a Bryce Day is het welkom als je Bryce Canyon National Park binnenrijdt. Nu was het vandaag ook echt een bryce day. Zon in overvloed en een zalige temperatuur.

Het was niet nodig vroeg op te staan want we zaten midden in het park en overal dichtbij. Bryce Canyon National Park is niet echt een ravijn, maar een serie van vreemdsoortige, natuurlijk gevormde amphi-theaters. De wanden daarvan bestaan uit zestig verschillende lagen zand, kalk- en leisteen. In de amphitheaters staan talloze zeer grillig gevormde rotsformaties in allerlei kleurschakeringen, variërend van wit, pastelroze, vurig oranje en rood tot knalrood. Deze rotspartijen (hoodoos genaamd) zijn door erosie ontstaan.

We besloten de 18 mijl naar het zuiden van het park te rijden, met de uitzichtpunten Rainbow Point en Yovimpa Point en daarna op de terugweg te stoppen bij de vele andere uitkijkpunten. Het mooiste gedeelte van Bryce Canyon ligt helemaal vooraan (het Bryce Amphitheater) dichtbij onze lodge. We hebben de auto bij onze lodge geparkeerd en zijn van daar uit de Rim Trail gaan lopen. Bergje op en bergje af, een afstand van 6 km.

De Rim Trail volgt de rand van het plateau van met het Amphitheater en biedt mooie uitzichten op de hoodoos van bovenaf.

Niet alleen rotsen zijn er in Bryce Canyon, maar ook decoratieve dode bomen en verschillende dieren.

Het diner was origineel Amerikaans met een local favorite Fruit Pie van boysenberry with icecream als dessert.
Ook Amerikaans, alles large, je bestelt een cola en je krijgt een weckpot van 800 cc met een rietje.